Çanakkale iftar vakitleri, çanakkale iftar saati, çanakkale iftar vakiti, çanakkale için iftar saatleri, çanakkale için iftar vakitleri

Bursa iftar vakti,bursa için iftar vakti,bursa iftar saatleri,bursa için iftar vakitleri, bursa iftar saatleri, bursa için iftar saatleri, bursa iftar,

Bilecik iftar vakti, bilecik iftar saati,bilecik için iftar vakti,bilecik için iftar saati, bilecik için iftar saatleri, bilecik için iftar vakitleri

Balıkesir iftar vakti, balıkesir iftar saati, balıkesir iftar saatleri, balık esir iftar saatleri, balık esir iftar vakitleri, balıkesir için iftar saati,

Antalya iftar saati, antalya için iftar vakti, antalya iftar vakitleri, antalya iftar saatleri, antalya için iftar vakti, antalya için iftar saati, antayla için iftar vakitleri

Ankara iftar vakti, ankara için iftar vakti, ankara iftar saati, ankara iftar vakitleri, ankara iftar saati ne zaman, ankara iftar saatleri

KİŞİYİ İYİ SIFATLARIYLA ANMA

7260 – Ebu Züheyr es-Sakafi radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm bize, Nebavet veya Benavet’te -ravi dedi ki: Benave, Taif’te bir yerdir- hitapta bulundu ve dedi ki: “Cennet ehlini cehennem ehlinden tefrik edip bileceğiniz zaman yakındır.” Ashab: “Ne ile bileceğiz ey Allah’ın Resülü?” dediler. Resülullah aleyhissalâtu vesselâm açıkladı:

“(Kişiler hakkında yapacağınız iyilikle anma ve kötülükle anma suretiyle, sizler, birbirinize karşı Allah’ın şahitlerisiniz, (sizin hayırla yâdettikleriniz cennetliktir, zemmederek, kötülüyerek andıklarınız da cehennemliktir).”

7261 – Abdullah İbnu Mes’ud radıyallahu anh anlatıyor: “Bir adam, Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’a: “Yaptığım işin iyilik veya kötülük olduğunu nasıl anlayabilirim?” diye sordu. Aleyhissalâtu vesselâm: “Komşunun “iyi yaptın!” dediğini işitirsen iyilik yaptın demektir. Eğer “kötülük yaptın!” dediklerini işitirsen, kötülük yaptın demektir” buyurdular.”

7262 – İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resülullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Cennetlik kişi o kimsedir ki, Allah kulağını hakkında halkın hayırlı övgüleriyle doldurmuştur, kendisi de hayırla yadedildiğini işitir. Cehennemlik olan da, kendi kulakları, halkın hakkındaki kötü anmalarıyla dolan ve bunu bizzat işiten kimsedir.”

5180 – Ebu Said ve Ebu Hureyre radıyallahu anhümâ anlatıyorlar: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“Allah Teâla hazretleri şöyle dedi: “Büyüklük ridâmdır, izzet de izarımdır. Kim bu iki şeyde benimle niza ederse ona azab veririm.”

Müslim, Birr 136; Ebu Dâvud, Libas 29, (4090).

5181 – İbnu Mes’ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm: “Kalbinde zerre miktar kibir bulunan kimse asla cennete girmeyecektir!” buyurmuştu. Bir adam: “Kişi elbisesinin güzel olmasını, ayakkabısının güzel olmasını sever!” dedi. Aleyhissalâtu vesselâm da: “Allah Teâla hazretleri güzeldir, güzelliği sever! Kibir ise hakkın ibtali, insanların tahkiridir” buyurdular.”

5182 – Bir diğer rivayette: “Kalbinde hardal tanesi kadar iman bulunan bir kimse cehenneme girmez. Kalbinde hardal tanesi kadar kibir bulunan kimse de cennete girmez.”

Müslim, İman 147; Ebu Dâvud, Edeb 29. (4091); Tirmizi, Birr 61, (1999).

5183 – Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Yakışıklı bir adam Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a gelerek: “Ben güzelliği seviyorum. Gördüğünüz gibi bana güzellik de verilmiş. Kimsenin beni, ayakkabı bağı bile olsa bu hususta geçmesinden hoşlanmıyorum. Ey Allah’ın Resülü! Bu (haram olan) kibre girer mi?” diye sordu. Aleyhissalâtu vesselâm:

“Hayır! buyurdular. Ancak kibr, hakkı ibtal, halkı tahkirdir!”

Ebu Dâvud, Libas 29, (4092).

5184 – Amr İbnu Şu’ayb an ebihi an ceddihi radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“Kıyamet günü, mütekebbirler küçük karıncalar gibi haşrolunurlar. Onları her yönden zillet bürümüştür. Cehennemde Bûles denen bir hapishâneye sevkedilirler Ateşlerin ateşi onları bürür. Cehennem ehlinin irinleri kendilerine içecek olarak verilir. Bu içeceğe tînetu’l-habâl denir.”

Tirmizi, Kıyamet 48, (2494).

5185 – Selemetu’bnu’I-Ekvâ’ radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“Kişi kendisini (halktan büyük görüp) uzak tuta tuta cebbarlar arasına kaydedilir de onların başına gelen musibete düçar olur.”

Tirmizi, Birr 61, (2001).

5186 – Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulûllah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“İnsanlar, ya cehennem kömüründen başka bir şey olmayan ölmüş ecdadlarıyla övünmekten vazgeçerler, yahut da Allah katında, burnuyla pislik yuvarlayan mayıs böceğinden daha adi bir derekeye düşerler. Allah Teâlâ hazretleri sizlerden cahiliye kibrini temizledi. Artık o, muttaki bir mü’min yahut bedbaht bir,fâcirdir. İnsanların hepsi Hz. Âdem’in evlatlarıdır. Adem ise topraktan yaratılmıştır.”

Ebu Dâvud, Edeb 120, (5116); Tirmizi, Menâkıb (3950, 3951).

5187 – İbnu Ömer radıyallahu anhümâ anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“Allah, Kıyamet günü, büyüklenerek elbisesini sürüyenin yüzüne bakmayacaktır.”

Bir diğer rivayette: “Elbisesini çalımla sürüyene bakmayacaktır” denmiştir.

Buhâri, Libas 1, 2, 5, Fezâilu’l-Ashab 5, Edeb 55; Müslim, Libas 42, (2085); Muvatta, Libas 11; (2, 914);.Tirmizi, Libas 8, (1730); Nesâi, Zinet 102, (8, 206); Ebu Dâvud, Libas 28, (4085).

5188 – İbnu Mes’ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“Kim namazda izarını (gömleğini) çalımla yere değecek kadar uzatırsa, Allah onun ne günahını affeder, ne de onu kötü amellere karşı korur.”

Ebu Dâvud, Salât 83, (637).

5189 – Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“Bir adam, nefsinin hoşuna giden bir takım elbise içinde saçları da yapılmış olarak giderken yürüme sırasında kibre düşmüştü ki, birden yere battı. Kıyamet kopuncaya kadar orada zorlukla batmaya devam edecek.”

Buhâri, Libâs 5; Müslim, Libâs 49, (2088).

5190 – Câbir İbnu Atik radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

“Kıskançlıktan bir nevi var ki Allah sever; bir kısmı da var ki Allah onu sevmez. Allah’ın sevdiği kıskançlık, kişinin (mehariminden haram kılınmış bir fiil görmesi ile) şüphe halinde duyduğu kıskançlıktır. Allah’ın sevmediği kıskançlık, şüphe olmadan kıskançlık duymasıdır.

Aynı şekilde birkısım gurur vardır ki Allah hoşlanmaz, birkısmı da var, Allah hoşlanır. Allah Teâlâ’nın sevdiği gurur, kişinin savaş sırasında ve sadaka verme esnasında nefsine güvenerek duyduğu gururdur. Allah’ın buğzedip sevmediği gurur ise, taşkınlık ve övünme sırasında duyduğu gururdur.”

Ebu Dâvud, Cihâd 114, (2659); Nesâi, Zekât 66, (5, 78).

5191 – Cübeyr İbnu Mut’im radıyallahu anh demiştir ki: “Benim hakkımda “Sende kibr var” diyorsunuz. Ben eşeğe binmiş, (dikişsiz) kumaşı (elbise olarak) sarınmış, keçiyi sağmış birisiyim. Üstelik Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bana: “Bun(lar)ı yapan kimsede hiçbir kibir bulunmaz” buyurdular.”

Tirmizi, Birr 61, (2002).